24 Ocak 2011 Pazartesi

" 04.01.2010 "

 365 gün 10 saat öncesiydi...yıllandık.. artık böle mi söylemem gerekirdi.. herkes atıp tutuyor ama bir ben biliyorum ne yaşadım, ne yaşamadım şimdi yeni bir cümle kurmaya başladım özneyi nereye koyacağımı bilemeden belki de öznesiz ve özensiz kurulmalıydı bu cümle, bütün imla hatalarıyla birlikte...
keşke hep masum kalsaydın benim için,
uzaktan ve duvarlara dayanarak izleseydim seni,
keşke tanışma...mıza hiç fırsat olmasaydı,
ve seni hayatıma şeker misali karıştırmasaydım,
hayat kavramım senden ibaret olmasaydı keşke,
seni hayatımın öznesi yaptım da ne oldu?
her gece bir acı, her anımda yaralı bir kalp..
öznesi olmayan bir hayata mahkûm bir nesne kaldım sayende,


oysa ne kadar masumdun önceleri,
bir gülerdin dünya gülerdi sanki
kazara göz göze gelsek yıkılırdı içim,
öpülesi bir el uzanırdı tenime.
dokunurdu içime işlercesine.


ne güzeldi eskiden, uzaktan seyreder,
en yakınlarıma anlatırdım seni,
ne masumdun sen bana...
aniden çıkınca karşıma,
yağmuruna kavuşmuş toprak misali sevindi yüreğim



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder